Gadir 3.

GADIR 3. Names. Kotinous (sa / Cotinusa. ----------------------- For the mouth of the Rio Guadalete location are situated several islands and peninsulas. That was in ancient times as well. This comes in a report by Pliny the Elder (IV, 22) well expressed: "Timaeus says that the biggest is called Cotinusa by them; we call it Tartessos, the Punics name it Gadir (that's what the word "enclosure" means in the Punic language) 'saepes'...." Also Avienus speaks about it,"  Gadir is the old Cotinusa, the  Tyrian people call it Tartes(s)os, but it is still mentioned in that foreign language Gades ; Punic calls it Gadir, as “a place that is enclosed on all sides by a wall." One explanation for Cotinusa can be "island of wild olive trees.” In fact it is the long and thin island, that runs from the northwest to the southeast. The Phoenician name of this island we don’t know, but it could have been: ‘y-rk = long island or: ‘y-qṭn = thin island.

Gadir 2.

GADIR 2.

Names

=====

The place Càdiz has in antiquity various names. It should be observed that the classical authors usually imitate each other and / or to invent more and more.

Gadir / Gadeira / Gades.

The Phoenicians were to name the city with the letters GDR, which in their judgment may be spoken as Gadir. As you know we are devoid of vowels at the Phoenician script. The word Gadir can have several meanings. It can stand for 'Wall', or 'enclosed space'. The letters 'GDR’ indicate the ‘wall’ or 'serving as a warehouse’ or ‘space with a fence around it”. The latter meaning is also found in the Berber 'Agadir’. Gadir can also mean "castle / fortress' to a Greek interpretation, or "boundary wall / walls' to a Roman explanation. The Greeks named it Gadeira and the Romans thus distorted it in the Latin language to Gadeis and Gades. Incidentally, Herakles according to a Greek legend, on his journey to the Hesperides and Gerynomeus, came to Gadeira (Diodorus IV 18.2 + 56.3). Among the Hesperides understood the Greeks the three mouths of the Baetis-river and the Baetis is the current Guadalquivir.

Gadir 1

GADIR 1 Càdiz has been since very old times inhabited. That makes that the buildings were constantly expanding, but also that old buildings were replaced by new ones. This process is still going on and that makes it for archaeologists who want to find in the soil the past of the city, extremely difficult to achieve results. Nevertheless, there are continuing efforts undertaken. As early as 1610 AD. we can see the work "Grandeza y antgüedad de la Isla y ciudad de Càdiz" made by the hand of Suarez Salazar. In 1792 it comes to a first excavation and in 1826 and 1873 will follow more. From 1877 on to the occasional attempts are increasingly being replaced by a continuous search, which only receives a first closing in 1952. Archaeologists from that era include F.Cervera and P.Quitero. From 1979 to 2000, the work is almost done again every year. These are especially made by A.Muñoz Vicente Moreno and L.Perdigones.

best wishes

Sa Caleta

Sa Caleta was the first Phoenician settlement on Ibiza. It is situated south of the town Ibiza (=Ebusos). Founded in c.700 BC. It was abandoned already in 654 BC, when the Carthaginians made a colony in Ebusos (-Ibiza-town).

KUASS

KUASS De Dictionnaire de la civilisation phénicienne et punique (Brepols, Leuven) noemt Kuass een Punisch ambachtelijk handelskantoor aan de monding van de Oued Gharifa aan de Atlantische kust van Marokko (blz 249) op 28 kilometer ten zuiden van de kaap Spartel. Kouass is een vissersplaats annex garumplek. Het werd ook een belangrijke pottenbakkersplaats in de 6e en 5e eeuw v.C, doordat er Puniërs uit de Baetisvallei kwamen wonen om een groter stedelijk centrum in het binnenland van de nodige keramiek te voorzien. Als hiermee Dchar Jedid (Zili) wordt bedoeld, dan heeft die plaats ook al vroege Punische bezoekers. Ponsich en Tarradell lokaliseren de plaats ook al als visverwerkingspunt en wijzen ook op het latere Romeinse aquaduct, waaraan de plaats zijn naam dankt. Naast de garum zijn er ook zoutsiederijen alsmede visresten (baleinen, tonijn). M.Ponsich verricht in 1966-1968 een opgraving te Kouass en publiceert daarover in BAM 7 (1967): “Kouass, port antique et carrefour des voies de la Tingitane.” Bij de monding van de Oued Garifa vinden we zoutwinning, garum en een murex heuvel. Missen we dus nog de pottenbakkerij, maar die ligt een stukje landinwaarts. Het boek Revisando Kuass (Asilah, Marruecos) brengt uitstekend de grote hoeveelheid keramiek in beeld. Te Kuass komen we 21 types Fenicisch-Punische amforen tegen afkomstig van de straat van Gibraltar t/m Rachgoun. Punische en Mauretaanse amforen van dezelfde soort vinden we ook te Sidi-Driss en Bouhout in Marokko. ---------------------------------------------------------------------------------------------------------------- Boek 316:REVISANDO KUASS (ASILAH, MARRUECOS) Talleres ceramicos en un enclave fenicio, punico y mauritano. Mohamed Kbiri Alaoui, conservador del parque arqueologico de Chellah y de los Oudaïas. Sagvntvm, papeles del laboratorio de arqueologia de Valencia, extra – 7. Vniversitat de Valencia, 2007.

KUASS The Dictionnaire de la civilization phénicienne et punique (Brepols, Leuven) Kuass calls it an artisan Punic trading post at the mouth of the Oued Gharifa on the Atlantic coast of Morocco (page 249) located 28 kilometers south of the Cape Spartel. Kouass is a fishing village-cum garumspot. It was also an important pottery place in the 6th and 5th century BC, because there were living Punics from the Baetisvalley to provide a larger urban center in the interior of the necessary ceramics. If this is Dchar Jedid (Zili) is meant, then the place already had early Punic visitors. Ponsich and Tarradell locate the place also as fish processing point and also point to the later Roman aqueduct of which the place takes its name. Besides the garum there are also salt-winning spots and fish remains (ribs, tuna). M.Ponsich conducted in 1966-1968 an excavation to Kouass and publishes about it in1967: "Kouass, port antique et carrefour des voies de la Tingitane." At the mouth of the Oued Garifa we find salt, garum and a murex hill. So we still miss the pottery, but it is a bit inland. The book Revisando Kuass (Asilah, Marruecos) brings an excellent large quantity of pottery displayed. In Kuass we find 21 types of Phoenician-Punic amphorae coming from the Strait of Gibraltar to Rachgoun. Punic and Mauritanian amphoras of the same kind we find in Sidi-Driss and Bouhout in Morocco. ---------------------------------------------------------------------------------------------------------------- Book: REVISANDO KUASS (ASILAH, MARRUECOS) Talleres ceramicos and un enclave fenicio, Punico y mauritano. Kbiri Mohamed Alaoui, conservador del parque arqueologico the Chellah y de los Oudaias. Sagvntvm, papeles del laboratorio the arqueologia Valencia, extra - 7. Vniversitat de Valencia, 2007.

KAAP SPARTEL

KAAP SPARTEL

Het heeft eigenlijk niets van een echte kaap. Het is meer een samenstel van flauwe voorgebergten, die in een grote boog de ronding naar het zuiden maken.

Montalban vindt in de grotten van Hercules Punische voorwerpen. Op de kaap zelf is een graf uit de 6^e eeuw v.C. Van Cottae of Cotte zelf is niet veel meer resterend dan één huis in de vorm van een stenen vierkant. Er werd ook een kanalisatiesysteem gevonden, alsmede een reeks kuipen, waarin de gevangen vis werd bewaard. Cotte is nooit een grote plaats geweest, maar meer een provisorische aanlegplaats. Zie ook Ponsich/Tarradell. En dan zou er ook nog een plaats Lissa gelegen hebben (Plinius NH V 2), maar daar was in de Romeinse tijd samen met Cottae volgens Plinius niets meer van terug te vinden. Nu bestond Cottae in de Romeinse tijd in ieder geval wel volgens andere overleveringen en ook de archeologische vondsten wijzen daarop. Van Lissa tot op heden echter geen enkel spoor.

Kaap Spartel wordt door Pomponius Mela (I 25) en Plinius (NH V 2) Ampelusia (kaap van de wijnranken) genoemd. Herodotus (IV 43) beschrijft een reis van de Pers Sataspès, die op een Egyptisch schip in de 5^e eeuw v.C de punt van Libya (Soloeis) rondde. Nu is het verleidelijk om hiermee de kaap Spartel te vereenzelvigen, maar de kennis van Herodotus van het verre westen was zeer beperkt en we zullen zien, dat Soloeis in feite verderop ligt. Niettemin gaat E.Lipinski hier wel van uit en koppelt het verhaal van Hanno hieraan vast. Cottae zou dan ook een kolonie van Hanno zijn = Gytte. Het is echter zeer ongeloofwaardig, dat Hanno zo dichtbij huis deze kolonie(s) zou gesticht hebben, daar waar het verderop liggende Lixus al lang bestond. Ook Gytte moeten we verderop zoeken. Strabo (XVII 3,2) en Ptolemeus (IV 1,2) komen met de juiste benaming aan =Kotes.